✦ Parafia Matki Bożej Łaskawej w Zgorzelcu

Bierzmowanie

Spotkania kandydatów do bierzmowania odbywają się w piątki o godz. 18.45 w salce w wieży kościoła.

Zadania dla kandydatów (z ostatniego spotkania):

  1. Osoby mające zaległości w zgłoszeniu obecności na Mszach św. i brak uczestnictwa w nabożeństwach w minionych latach mają zadanie przeczytania artykułu dotyczącego życia chrześcijańskiego i opowiedzenia jego treści na najbliższym spotkaniu.

  2. Wszyscy na następne spotkanie mają do zaliczenia 4 prawdy katechizmowe: Skład Apostolski, Główne prawdy wiary, Dziesięć przykazań Bożych, Pięć przykazań kościelnych.

Prowadzenie zeszytu

Należy prowadzić niewielki rozmiarowo zeszyt (może być 16-stronicowy) do notowania treści ze spotkań formacyjnych.

Z ostatniego spotkania

Mówiliśmy o pojęciu MARTYR, którym określa się świadków wiary w Jezusa. Jakie to ma znaczenie w rozumieniu pojęcia „świadek”?

Sprawy formalne

  • Kto z kandydatów był ochrzczony poza naszą parafią, powinien pobrać z parafii chrztu świadectwo przyjęcia tego sakramentu.
  • Na kartce przekazywanej księdzu proboszczowi proszę napisać, do jakiej obecnie szkoły kandydat uczęszcza i kto prowadzi zajęcia z nauki religii.

Prośby (27 września)

  1. Proszę nieobecnych na spotkaniach i wyznaczonych Mszach niedzielnych o słowo usprawiedliwienia.

  2. Proszę na najbliższe spotkanie przynieść kartkę z informacją, do jakiej szkoły się uczęszcza i kto uczy tam katechezy.

Prośby (11 października)

  1. W najbliższy piątek sprawdzian ze znajomości roku liturgicznego i znajomości liturgii Mszy św.

  2. Poniżej materiał do przypomnienia struktury liturgii eucharystycznej.

Struktura Mszy Świętej (materiał do przypomnienia)

Obrzędy wstępne

Znak krzyża, czyli pieczęć z mojego chrztu

W IMIĘ OJCA – dotykasz głowy, bo Bóg Ojciec wymyślił, zaplanował i stworzył świat, a przede wszystkim Ciebie.

I SYNA – ręka idzie na dół, bo Ojciec zesłał swojego Syna na ziemię, by być blisko serca każdego człowieka.

I DUCHA ŚWIĘTEGO – ręka idzie na lewe i prawe ramię, bo Duch Święty posyła nas na wszystkie strony świata.

Pieczęć chrztu – każdą Eucharystię zaczynamy tymi słowami, które dały nam początek wiary i życia wiecznego.

Pozdrowienie

„Miłość Boga Ojca, łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi” — albo: „Łaska i pokój od Boga, naszego Ojca, i od Pana Jezusa Chrystusa niech będą z wami” — albo: „Łaska i pokój od Tego, który jest i który był, i który przychodzi, niech będą z wami”.

Nie jest to w żaden sposób zamiennik „Dzień dobry”. Te słowa mają nam na samym początku Mszy świętej uświadomić: kto nas tu zebrał oraz że Bóg jest obecny między nami, bo „gdzie dwaj lub trzej zgromadzeni w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18,20). Na każde z powyższych wezwań odpowiadamy: „I z duchem twoim” — wyrażając świadomość, że w osobie kapłana, poprzez przyjęte święcenia, Bóg jest obecny w sposób szczególny.

Akt pokuty, czyli uznanie wielkości Boga

Znane są cztery akty pokuty: I. „Spowiadam się Bogu wszechmogącemu…”; II. „Zmiłuj się nad nami, Panie, bo zgrzeszyliśmy przeciw Tobie…”; III. tzw. tropy, np. „Panie, który zostałeś posłany, aby uzdrowić skruszonych w sercu, zmiłuj się nad nami”; IV. aspersja, czyli pokropienie wiernych. Akt pokuty z jednej strony powoduje oczyszczenie ze wszystkich grzechów lekkich, z drugiej – ma nam uświadomić naszą grzeszność.

Panie, zmiłuj się nad nami

Wezwanie Kyrie eleison (greckie; „Panie, zmiłuj się nad nami”) w starożytności było powszechną praktyką. Nie jest prośbą o przebaczenie – lepszym tłumaczeniem byłoby „Panie, bądź łaskawy”. Wyraża też wiarę w to, że Jezus jest Bogiem.

Chwała na wysokości Bogu

Przy narodzeniu Chrystusa aniołowie śpiewali: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli” (Łk 2,14). W Gloria dziękujemy Bogu za wszystko, co nam uczynił. Hymn ten jest naturalną kontynuacją wezwania „Panie, zmiłuj się nad nami”.

Kolekta

Wezwanie kapłana „Módlmy się”, chwila ciszy – czas na przedstawienie Bogu swoich intencji – i modlitwa zwana kolektą (łac. collecta – zbiórka).

Liturgia Słowa

Czytania i psalm

„Wiara rodzi się ze słuchania” (Rz 10,17). „Nie samym chlebem żyje człowiek, lecz każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mt 4,4). Pierwsze czytanie zasadniczo jest ze Starego Testamentu (czasem z Dziejów Apostolskich lub Apokalipsy). Następnie śpiewamy psalm responsoryjny (łac. respondere – odpowiadać) jako odpowiedź ludu, a w niedziele i uroczystości II czytanie z listów apostolskich.

Alleluja i Ewangelia

Podczas śpiewu Alleluja wykonuje się werset zapowiadający Ewangelię. Ewangelię nieprzypadkowo może czytać tylko kapłan. Czynimy wtedy znak krzyża: na czole – by Słowo Boże przemieniało mój sposób myślenia; na ustach – żebym potrafił słowem świadczyć o Ewangelii; na sercu – żeby moje serce było kształtowane przez Słowo Boże.

Homilia

To konkretyzacja Bożego orędzia – nie zwykły komentarz, lecz słowa Boga. Nieprzypadkowo tylko osoba, która przyjęła święcenia, może głosić homilię.

Wyznanie wiary

W niedziele i uroczystości po homilii wszyscy wyznają wiarę. Każde Credo jest powrotem do chrztu świętego. Na słowa „I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem” wszyscy wykonują głęboki pokłon.

Modlitwa wiernych

Przywrócona do liturgii po odnowie Soboru Watykańskiego II.

Liturgia Eucharystyczna

Przygotowanie i złożenie darów

Kapłan, wlewając wino do kielicha, mówi: „Przez to misterium wody i wina daj nam, Boże, udział w bóstwie Chrystusa”, a wlewając troszkę wody dopowiada: „który przyjął nasze człowieczeństwo”.

Obmycie rąk

„Obmyj mnie, Panie, z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego”.

Modlitwa nad darami

K: „Módlcie się…” W: „Niech Pan przyjmie…”. Widoczny jest podział ofiary: MOJA – kapłana (ofiara Jezusa Chrystusa na krzyżu) i WASZA – wiernych (wszystko, co każdy przynosi w sercu do ołtarza).

Prefacja

Rozkładając ręce, kapłan mówi „Pan z wami” itd. Prefacji w Mszale mamy aż 97.

Święty

„Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów…”. Tekst pochodzi z połączenia dwóch fragmentów Pisma (Iz 6,3 oraz J 12,12-13). Potrójne „Święty” odnosi się tylko do Boga, a „Hosanna” to radość, że za chwilę będzie między nami Jezus.

Modlitwa eucharystyczna

Do niedawna używano tylko jednej – Kanonu Rzymskiego. Od 1968 r. jest ich 10. Najstarszą ułożoną w całości jest I (Kanon Rzymski), ale najstarsze teksty zawiera II Modlitwa Eucharystyczna, obecnie najczęściej używana.

Epikleza

Kościół w ważnych chwilach prosi o pomoc Ducha Świętego. Kapłan wykłada ręce nad kielichem i pateną: „Uświęć te dary mocą Twojego Ducha, aby stały się dla nas Ciałem i Krwią naszego Pana Jezusa Chrystusa”.

Przeistoczenie

Najważniejszy moment Mszy Świętej. Obecność Chrystusa nie jest symboliczna, lecz rzeczywista – taka sama jak 2 tys. lat temu. Chrystus jest obecny nie tylko pod postaciami eucharystycznymi, ale i w kapłanie, który wypowiada słowa konsekracji in persona Christi: „To jest Ciało MOJE”.

Aklamacja

Cztery formuły, np.: „Oto wielka tajemnica wiary” – „Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”.

Doksologia wielka

Kapłan ukazuje patenę i kielich: „Przez Chrystusa, z Chrystusem i w Chrystusie…”, W: „Amen”. Doksologia jest zwieńczeniem całej modlitwy eucharystycznej.

Obrzędy Komunii Świętej

Ojcze nasz – uzgadniamy swoją wolę z wolą Jezusa, by móc Go przyjąć w znaku sakramentu.

Embolizm (gr. „dołączenie, wstawka”) – po „Ojcze nasz” kapłan mówi: „Wybaw nas, Panie, od zła wszelkiego…”. To rozwinięcie ostatniej prośby Modlitwy Pańskiej; dlatego na końcu „Ojcze nasz” nie mówimy „Amen”.

Znak pokoju – obecny od czasów Apostołów; wyraz pokoju, który wprowadza Bóg. Kluczowe jest sformułowanie „Pokój Pański”.

Łamanie chleba i Baranku Boży – „Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami…”. Śpiew wprowadzony w VII w. przez papieży pochodzących z Syrii, gdzie Hostię nazywano barankiem.

Obrzęd Komunii – dialog: „Ciało Chrystusa – Amen”. Moment na indywidualną modlitwę jest dopiero po tym, gdy kapłan rozda wszystkim Ciało Chrystusa. Komunię można przyjmować maksymalnie dwa razy dziennie (za drugim razem uczestnicząc w całej Mszy Świętej).

Modlitwa po Komunii – „Módlmy się”. Podsumowanie obrzędów Komunii i całej Mszy; dziękczynienie za przyjście Chrystusa.

Obrzędy zakończenia i błogosławieństwo

Udzielanie błogosławieństwa znakiem krzyża to zwyczaj średniowieczny; starszą formą jest nałożenie rąk. Błogosławieństwo rozwiązuje wspólnotę eucharystyczną (stąd „rozesłanie”), a wezwanie „Idźcie w pokoju Chrystusa” jest przedstawieniem misji uczestnikom liturgii.

Prośby (18 października)

  1. W poniedziałek proszę o zdanie znajomości roku liturgicznego i struktury Mszy św. Jestem dostępny: 7.30 – 8.30; 15.30 – 16.45; po wieczornej Mszy św.

  2. Proszę przypilnować uczestnictwa w nabożeństwach różańcowych – przynajmniej 2 razy w tygodniu.